Eerder schreef ik al over dankbaarheid. Hoe je je op dit moment ook voelt, wat er ook aan de hand is, wat je ook mist. Er is altijd om iets om dankbaar voor te zijn. Ik denk dat het enorm belangrijk is om dit te beseffen. Zeker op de momenten dat alles verloren lijkt....
Er zijn dagen dat ik me schizofreen voel. Begrijp me niet verkeerd. Ik weet dat ik niet schizofreen ben. Ik ben Robin. Natuurlijk heb ik meerdere kanten en ben ik bij de ene groep mensen meer mezelf dan bij andere – maar ik geloof niet dat er mensen zijn die...
Je bent smerig. Vies. Laf en gemeen. Ik ren ver van je weg. Maar waar ik ook ben, jij komt daarheen. Weet waar mijn pijn zit en geeft daar extra druk. Schopt me onderuit, rolt me op mijn buik en staat op mijn rug. Tuft me nog eens vol in mijn gezicht, gaat vol voor de...
Ik kan me niet voorstellen hoe moeilijk het voor jou moet zijn. Ik kan me niet voorstellen hoe boos je moet zijn. Misschien niet eens boos op mij. Misschien is dat wel wat het nog moeilijker maakt. Je ‘mag’ niet boos op mij zijn. Ik kan er niets aan...
Druk. Anders kan ik het niet omschrijven. Druk als opbouwende energie die moet ontsnappen. Druk als stress die alles lijkt te omvatten. Hoe lang gaat zoiets goed? Hoe lang blijft zoiets houden. Hoe lang tot het gewoon barst. Ik wil schelden. Maar ik kan geen woorden...
Een droge bek en een hoge hartslag. Dat is het enige dat ik heb gekregen in ruil voor de hoge bloeddruk. Enkele weken geleden heb ik Venlafaxine in iets minder dan een week afgebouwd. Iets dat ik een paar maanden geleden nog als onmogelijk had beschouwd. Eerder was ik...