Categorieën
Dagboek

Prikkelbaar

Mijn geduld is op.

Aan het eind van mijn Latijn.

En het zit me tot hier.

Overal waar ik kijk is duisternis, donker en zwart.

Kleuren zijn nergens te bekennen.

Geluiden zijn te scherp.

Geluiden zijn te hard.

Ik haal diep adem, in door mijn neus en uit door mijn mond.

Zucht nog eens diep, zak door mijn knieën vol op de grond.

Hoe lang gaat dit door en kan ik dit nog aan?

Er is geen antwoord en ik heb maar één keus.

Doorgaan.

2 reacties op “Prikkelbaar”

3 dagen geleden. Ik voel wat je voelt.

Vandaag ben ik blij dat het miezerig weer is.
Vandaag ben ik blij dat de zon ondergaat om 16.30.
Vandaag ben ik blij omdat er een morgen een nieuwe dag is.
En ben ik niet ongelukkig als er geen meer zou komen.
Vandaag ben ik bang dat dit nooit meer overgaat
Vandaag ben ik bang dat dit altijd weer terug gaat komen…

Bedankt voor je reactie Ilse.

Volgens mij ben je ondertussen lid geworden van de community?

Ik ben erg benieuwd hoe het nu met je gaat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *