Ik kan spreekwoordelijk wel janken, maar letterlijk lukt het me niet.
Als woorden op het puntje van mijn tong, liggen de tranen klaar in mijn ogen.
Maar ik hoef niet te huilen.
Ik ben niet verdrietig.
Ik moet janken.
Maar zelfs dat lukt me niet.
Alles zit vast.
En dat het vast zit maakt dit in mij los.